بعد شنیدن صداش ؛ دوباره غم همه ی وجودمو گرفت

تصمیم مهم و بزرگیه

اما حتی نمیخواد من جایی که هست باشم

مهم نیست

این داستان رو اول تا اخر به خدا واگذار کردم

.....

از نظر من نباید تو بیرون جلو مردم خیلی راحت بود ؛ امروز جلوی در دانشگاه فقط رابطه ... جلو انظار عموم کم بود . نمیدونم این خوبه یا بد . نمیدونم . هیچی نمیدونم. دیدن این چیزا این روزا عادیه ولی رفته رفته بی آبرو و حیاتر . شاید هم تعریف حیا فرق میکنه. نمیدونم چی درسته و چی غلط‌

....

بقدری بغض دارم و غمگینم ؛ کاش خدا بودی کنارم ؛ تو بغل خودت. به آرامش واقعی می رسیدم. کجایی پس خدا