۱۳۵۶.
و تنها خداوند است ازلی و ابدی
و اوست که باقی خواهد ماند. رفیق و خواهان واقعی آدمی
و هر باری که ناخواسته دلم یاد هوایش میکند
مات میمانم که این من بودم و او بود که روزگاری مایی بودیم وچه روز و ساعت هایی از سر گذراندیم.
گاهی دل دلتنگی میکند.
و واقعیت این است مدتها بود از همان دوسال و چهار ماه قبل همه چیز تمام شده بود و فقط من دیر وخیلی دیر به این باور و پذیرش رسیدم.
یا رب العالمین. آرامش را برای این دل که چون دریای طوفانی مواج است نصیب کن. این دل را با یاد خودت بیارام که مدتهاست نمیداند خیال راحت و خاطر آرام و آسوده چیست و خواب عمیق کجاست
+ نوشته شده در پنجشنبه دهم مهر ۱۴۰۴ ساعت 4:48 توسط بیم
|