یکی از دلخوشی ها که میون این همه غم و درد چند ثانیه باعث میشد همه چی رو فراموش کنم داره از بین میره

متلاشی شدن جمع همکاران .

نمیدونم اینو کجای دلم بذارم . مسکنی بود بین این همه فشار :)

ممنون زندگی ؛ بیشتر منتظر شگفتانه های عجیبت هستم

الهی شکر ؛)